HİPERTANSİYON VE ANTİHİPERTANSİF İLAÇLAR
Kan basıncı sistemik arterler içindeki hidrostatik basınçtır. Total periferal rezistans ve kardiyak output ile doğru orantılı olarak değişmektedir.
Hipertansiyon, sistemik arteriyel kan basıncının sürekli olarak normal değerlerin üstünde çıkması ile kendini gösteren bir kalp-damar hastalığıdır. Hipertansiyon için ortalama olarak kabul edilen minimal değerler 90/150 mmHg dir. Bu değerler yaş, cinsiyet etnik kaynağa göre değişebilmektedir.
HİPERTANSİYON VE ANTİHİPERTANSİF İLAÇLAR
n HİPERTANSİYON TEDAVİSİNDE KULLANILAN İLAÇLAR
n Tedavinin amacı, kardiyovasküler hastalık riskini azalmak ve bundan dolayı erken ölümleri önlemek için kan basıncını düşürmektir. Hedeflenen sonuçlar kan basıncının 90/150 mmHg nın altında tutulmasıdır. Anti hipertansif ilaçlar 8 gruba ayrılırlar
n Diüretikler (özellikle tiazid grubu)
n Adrenerjik reseptör blokerleri
n Adrenerjik nöron blokerleri
n Santral etkili sempatolitik ilaçlar
n Kalsiyum kanal blokerleri
n ADE inhibitörleri ve Anjiotensin reseptör antagonistleri
n Direkt etkili vazodilatörler ve K kanal açıcıları
n Sadece hipertansif kriz tedavisinde kullanılan ilaçlar
5.KALSİYUM KANAL BLOKERLERİ
Kimyasal yapılarına göre 3 gruba ayrılırlar
n Dihidropridin türevleri
Nifedipin, nikardipin, nitrendipin, nizoldipin, amlodipin, felodipin, lasidipin
n Fenilalkilamin türevi
Verapamil
n Benzotiazepin türevi
Diltiazem
n Kalsiyum antagonistlerinin damar genişletici etkisi arterlerde belirgindir. Böbrek ve serebral kan akımında ve glomerüler filtrasyon hızında azalma yapmazlar.
n Nifedipin vb diüretik etki gösterirler.
n Kalsiyum antagonistleri hafif ve orta şiddetli hipertansiyonda tek ilaç olarak kullanılabilirler.
n Kalp bozukluğu olmayanlarda DHP türevleri, anjina pektoris ve belirgin taşiaritmisi (supraventriküler taşikardi, atrium fibrilasyonu gibi) olanlarda verapamil ya da diltiazem tercih edilir.
n Kalsiyum kanal blokerlerinin hepsi ADE inhibitörleriyle kombine kullanılabilir. Buna karşın beta blokerlerle DHP ve diltiazem kombine kullanılır.
n Diüretik ve Beta-blokerler ile karşılaştırıldığında;
n Kalp, beyin ve böbrek kan akımını azaltmazlar
n Karbohidrat ve lipid metabolizmasını bozmazlar
n Daha az ve daha seyrek ortostatik hipotansiyon yaparlar
n Kalsiyum kanal blokerlerinin yan tesirleri
1.DHP türevleri vazodilatasyona bağlı olarak, baş ağrısı yüzde kızarma ve reflex sempatik aktivasyon sonucu kalpte palpitasyon
2.Verapamil, bradikardi, AV iletimin yavaşlaması ve konstipasyon
3.Diltiazem, bradikardi, AV iletimin yavaşlaması ve zaman zaman deride kızarıklık
n Sadece hipertansif kriz tedavisinde kullanılan ilaçlar
Sodyum nitroprussiyat, trimetafan kamsilat, diazoksid
n Bu ilaçlar hipertansiyonun rutin tedavisinde kullanılmazlar. Sadece hipertansif krizin acil tedavisinde kan basıncını kısa zamanda kontrollü olarak çabuk düşürmek için kullanılırlar. Hipertansif kriz, arteriyel kan basıncının aşırı derecede yükselmesinin eşlik ettiği ve müdahale yapılmadığı taktirde hipertansif ensefalopati, intrakranial kanama ve akut sol kalp yetmezliği ile ona bağlı akciğer ödeminin beklendiği acil bir durumdur. I.V infüzyon şeklinde uygulanırlar. Sodyum nitroprussiyat tedavisi yapılırken hastanın plazma bikarbonat, pH, laktat, Po2, ve Pco2 değerlerinin sık olarak ölçülmesi ve siyanür zehirlenmesine karşı el altında sodyum tiyosülfat solüsyonu bulundurulmalıdır.
n Hipertansiyonun rutin tedavisinde kullanılan kaptopril, nifedipin, labetolol ve klonidin yüksek dozda ağızdan verilerek kullanılabilir
n ANTİHİPERTANSİF TEDAVİNİN PRENSİPLERİ
n Hipertansiyon tedavisinde ilaçlalar yan tesirler ve uzun süreli toksik etki oluşturmayacak şekilde tek başına ya da rasyonel kombinasyonlar şeklinde verilebilir. En uygun tedavi en basit olanıdır. Bu amaçla günde 1 kez ilaç alımı tercih edilmektedir. Hipertansiyon tedavisinde çok sayıda ilk ilaç olarak tercih edilecek farmakolojik grup vardır. Bunlar diüretikler , beta-blokerler, kalsiyum antagonistleri ve ACE inhibitörleridir.
n Tedaviye yanıt haftalık ya da aylık periyotlar ile değerlendirilebilir. Tedavi yeterli değilse ve yan tesir yoksa kullanılan ilacın dozu artırılabilir.
n Yan etki varsa ya da tedaviden istenilen sonuç alınamıyorsa alternatif bir monoterapiye geçilir. Alternatif olarak uygun kombinasyon tedavisi de düşünülebilinir.
n KAYNAKLAR:
n Tıbbi Farmakoloji, Cilt 2, Oğuz Kayaalp.
Lippincott Farmakoloji, Richard Harvey.